تدابیر حکیمانه رهبر انقلاب در فتنه‌ ۸۸

به گزارش خبرگزاری تسنیم ، جمهوری اسلامی ایران در طول سال‌های پس از پیروزی با انواع تهدیدات و فتنه‌ها روبه‌رو شد که از مطالعه آنها می توان به وجود برخی وجوه مشترک و همچنین تمایزاتی پی برد. فتنه 88 از جهت ماهیت فتنه و پیچیدگی و بستر اجرا، عوامل و بازیگران داخلی و خارجی، اهداف، شیوه‌ها و ابزارها، دامنه و فراگیری، آثار و پیامدها، تفاوت جدی با تهدیدات و فتنه‌های گذشته داشته است. در جریان این فتنه، جمهوری اسلامی ایران، به مدت هشت ماه[1] جنگ نرم تمام‌عیاری را تجربه کرد. تردیدی نیست که عنایت الهی[2] در هر مرحله‌ای؛ هم در پیروزی انقلاب اسلامی و هم در کسب توفیقات جمهوری اسلامی ایران در زمینه رفع آسیب‌ها، و دفع تهدیدات و فتنه‌ها، همراه ملت ایران و رهبری انقلاب بوده است، با این حال در  تحلیل و بررسی عوامل مهار فتنه 88 و خنثی‌سازی آن دو عنصر اساسی می‌درخشد؛ عنصر اول که مهم‌تر نیز تلقی می‌شود، مدیریت و رهبری بی‌بدیل امام خامنه‌ای است. عنصر دوم نیز حضور ملت هوشیار، انقلابی و همیشه در صحنه ایران است که از ایمان عمیق امت و پیوند ناگسستنی آن‌ با امامشان حکایت دارد. در واقع، رهبری الهی‌گونه امام خامنه‌ای و معرفت دینی و بصیرت نافذ سیاسی ملت انقلابی سبب شد بار دیگر این کشور مشمول امدادهای الهی شود و نظام از آماج سهمگین این فتنه به سلامت و با موفقیت عبور کند. آنچه که در این نوشتار- البته به اختصار- مورد بررسی قرار می گیرد، عنصر اول یعنی تدابیر حکیمانه رهبری در رویارویی با فتنه‌ 88 است.

در یک نگاه کلی؛ تدابیر رهبری و رویارویی معظم‌له با فتنه 88 را می‌توان در سه مرحله تفکیک و تبیین کرد.

 

مرحله اول: تدابیر و هشدارهای رهبری نسبت به آسیبها و انحرافات بسترساز فتنه

بر پایه رهیافت کلان و تحلیل جامع، فتنه 88، یک رخداد دفعی نبود، بلکه ریشه، فرآیند و عوامل آن را باید در حوادث سال‌های قبل و تحولات سیاسی دست‌کم یک دهه قبل جست‌وجو کرد، البته اگر به برنامه اقدامات دشمنان خارجی و راهبرد برندازی نظام سلطه به رهبر آمریکا علیه ایران از یک سو و همچنین پیشینه اشخاص و  گروه‌های سیاسی که قبل از انتخابات 88 در یک جناح سیاسی آرایش گرفتند و مواضع و رفتار خود را همسو نمودند و بعد از انتخابات با ادعای تقلب، بر ابطال انتخابات و ارودوکشی خیابانی پرداختند، توجه شود، زمان بررسی را باید از سال‌های پس از جنگ تحمیلی و دوره سازندگی شروع کرد. در دوران سازندگی برخی از مدیران تکنوکرات با گرایش لیبرال دمکراسی بر عرصه قدرت اجرایی کشور حاکم شدند. آنها بر این باور بودند که برای بازسازی کشور پس از جنگ و  تنظیم سیاست‌های رشد و توسعه، باید از مدل‌های تجربه شده و مشخصاً «لیبرال دمکراسی» بهره گرفت.[3] در دوره اصلاحات نیز هیجده گروه‌ سیاسی در ائتلاف جبهه دوم خرداد انسجام یافتند و ارکان دولت و اکثریت کرسی‌های مجلس ششم را بدست گرفتند. برخی افراد افراطی و گروه‌های تندروی این جبهه، گرایش‌های سکولاریستی را در عرصه فرهنگی کشور و بدنه اجرایی دولت دنبال کردند و مجلس ششم را به جنجالی‌ترین دوره مجلس شورای اسلامی تبدیل کردند. در این دوره عرصه فرهنگی کشور آماج بیشترین هجمه‌ها قرار گرفت و اولین تجربه منازعه سیاسی با ماهیت براندازی نرم نیز در سال 78 تجربه شد که به «کودتای خاموش» معروف شد.

مخاطرات حوزه فرهنگی؛ از نگاه تیزبین و هوشمندانه رهبر فرزانه انقلاب اسلامی مهم‌تر و حساس‌تر تشخیص داده شدند و معظم‌له در باره آسیب‌ها و مخاطرات این حوزه می‌فرمایند: «صدای فروریختن ایمان و اعتقاد ناشی از تهاجم پنهانی و زیر زیرکی دشمن – اگر شما ملت و عناصر فرهنگی بیدار نباشید – خدای نخواسته، آن وقتی درمی‏آید که دیگر قابل علاج نیست!»[4] «کاری که دشمن از لحاظ فرهنگی می‌کند، یک «تهاجم‏فرهنگی» بلکه باید گفت یک «شبیخون فرهنگی» یک «غارت فرهنگی» و یک «قتل عام فرهنگی» است. امروز دشمن این کار را با ما می‌کند.»[5]

در سال پایانی دولت سازندگی، حکیم فرزانه انقلاب اسلامی، در جمع نیروهای لشکر 27 محمد رسول الله(ص) به تبیین نقش «عوام و خواص» در تاریخ اسلام و انقلاب اسلامی ایران پرداختند و فرمودند: «چرا پنجاه سال بعد از وفات پیغمبر، کار کشور اسلامی به جایی رسید که مردم مسلمان – از وزیرشان، امیرشان، سردارشان، عالم‌شان، قاضی‌شان، قاری‌شان و اجامر و اوباش‌شان – در کوفه و کربلا جمع شدند و جگرگوشه پیغمبر را با آن وضع فجیع به خاک و خون کشیدند؟!»[6] معظم‌له یک تقسیم‌بندی از «عوام و خواص» ارائه نمودند و به تبیین دلایل لغزش و انحراف «خواص جبهه حق» پرداختند و برای پیشگیری از تکرار حادثه‌ای مشابه برای انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی ایران فرمودند: «چه کنیم که آن‌گونه نشود؟… کسانی که اهل کار و عملند، دنبال این باشند که با چه تمهیداتی می‌توان جلوی تکرار چنین قضایایی را گرفت. اگر امروز من و شما جلوی قضیه را نگیریم، ممکن است پنجاه سال دیگر، ده سال دیگر یا پنج سال دیگر، جامعه اسلامی ما کارش به جایی برسد که در زمان امام حسین(علیه‌السلام) رسیده بود. مگر اینکه چشمان تیزی تا اعماق را ببیند، نگهبان امینی راه را نشان دهد، مردم صاحب فکری کار را هدایت کنند و اراده‌های محکمی پشتوانه این حرکت باشند.»[7] حدود سه سال بعد از این هشدارهای نگهبان امین انقلاب و نادیده گرفتن آن، فتنه سال 78 اتفاق افتاد و ده سال بعد از آن نیز فتنه عمیق 88 رقم خود.

در حوزه اقتصادی؛ و بر اساس سیاست‌های اقتصادی در دوره مورد بررسی، تغییراتی در سبک زندگی مسئولان و اقشار مردم رخ داد. شکاف طبقاتی و افزایش فاصله دارا و ندار، ویژه‌خواری و پارتی‌بازی، اسراف و ریخت‌وپاش‌های غیرمنطقی، روحیه اشرافی‌گری، و… رواج یافت، روندی که با آرمان‌های انقلاب و اصول نظام مغایرت داشت. رهبر معظم انقلاب، نسبت به این روند هشدار دادند و بر «عدالت اجتماعی» به عنوان آرمان اسلام و انقلاب اسلامی و مبارزه با فقر و فساد و تبیض به طور مکرر تأکید کردند. فرمان هشت ماده‌ای رهبر معظم انقلاب برای مبارزه با مفاسد اقتصادی یکی از تدابیر مهم معظم‌له در این دوره است. ایشان در این فرمان با تأکید بر اینکه؛ «تسامح در مبارزه با فساد، به‌نوعی همدستی با فاسدان و مفسدان است»، فرمودند: «ضربه عدالت باید قاطع ولی در عین‌حال دقیق و ظریف باشد… در امر مبارزه با فساد نباید هیچ تبعیضی دیده شود. هیچ‌کس و هیچ نهاد و دستگاهی نباید استثنا شود. هیچ شخص یا نهادی نمی‌تواند با عذر انتساب به اینجانب یا دیگر مسئولان کشور، خود را از حساب‌کشی معاف بشمارد. با فساد در هر جا و هر مسند باید برخورد یکسان صورت گیرد.»[8] معظم‌له خطاب به مسئولان و مدیران اجرایی کشور فرمودند: «مشروعیت من و شما وابسته به مبارزه با فساد، تبعیض و نیز عدالت‏خواهی است. این، پایه مشروعیت ماست.»[9]

در حوزه سیاسی؛ عناصری از گروه‌های سیاسی با گرایش‌های تکنوکراسی، لیبرالیستی و سکولاریستی در سطوحی از بدنه اجرایی کشور و در حوزه قانون‌گذرای راه یافتند و سبب نگرانی شد. رهبر معظم انقلاب اسلامی، تنها حدود 9 ماه پیش از وقوع فتنه 18 تیر 78، طی بیاناتی در جمع سپاهیان و بسیجیان لشکر 10 سیدالشهدا (26/7/1377)، سرفصل مهمی تحت عنوان «نفاق» را بیان کردند و ضمن آسیب‌شناسی از وضعیت و روند موجود، به تبیین جریان‌شناسی نفاق پرداختند و همراهی با دشمن شناخته شده، در جبهه دشمن قرار گرفتن، برای دشمن و در جهت خواست او کارکردن را از نشانه های نفاق معرفی کردند.  

با آغاز فتنه در 18 تیرماه 1378 و اوج‌گیری آن در روزهای بعد، امام خامنه‌ای در رویارویی با این فتنه، به تبیین موضوع و روشنگری اهداف فتنه‌گران پرداختند و با تأکید بر اینکه؛ «دشمنان بدانند که خواب برگشتن آمریکا به این مملکت، یک خواب پریشان و غیرقابل تعبیر است» فرمودند: «دشمن را خوب بشناسید، مبادا از شناسایی دشمن غفلت کنید، غریبه‌هایی که خود را در لباس خودی در همه جا داخل می‌کنند، این‌ها را بشناسید، دست‌های پنهان را ببینید. هیچ کس به‌خاطر غفلت ستایش نمی‌شود. هیچ کس به‌خاطر چشم‌ها را بر هم گذاشتن، مدح نمی‌شود.»[10] «این عناصر داخلی حقیر، این عناصر سیاسی مطرود و منفور که ملت این‌ها را مثل دندان فاسدی بیرون آورد و به یک طرف پرتاب کرد، هجده، نوزده سال است که کمین گرفته‌اند تا از ملت و از امام و از نام امام و از راه امام انتقام بکشند، این‌ها هم بدانند که اشتباه کردند، در همین قضیه هم اشتباه کردند، خودشان را لو دادند و چهره خودشان را مشخص کردند.»[11] غائله 18 تیر با پیام رهبرمعظم انقلاب (22/4/78) و خروش ملت هوشیار، بصیر و بسیجیان ولایتمدار، روز بعد (23/4/78) پایان یافت، اما رویکردها و رفتارهایی که منجر به فتنه 78 گردید، در ماه‌های بعد ادامه یافت که اوج آن در جنجال‌آفرینی‌ها و رفتار نمایندگان مجلس ششم[12] و نامه معرف به «جام زهر»[13] بود.

رهبر فرزانه انقلاب اسلامی در سال 79 برای مأیوس کردن دشمنان و بازیگران داخلی فتنه، اتمام حجت کردند و فرمودند: «امروز به برکت ملت هوشیاری مثل ملت ایران، به برکت افکار برانگیخته‌ای مثل افکار ملت ایران، به برکت انقلاب بزرگی مثل انقلاب اسلامی ایران، نه آمریکا و نه بزرگ‌تر از آمریکا… قادر نیستند حادثه‏ای مثل حادثه صلح امام حسن را بر دنیای اسلام تحمیل کنند، این جا اگر دشمن خیلی فشار بیاورد، حادثه کربلا اتفاق خواهد افتاد.»[14]

 

مرحله دوم: سناریوهای زنجیره‌ای و تدابیر رهبری برای مقابله با آنها

از مطالعه اسناد و قرائن و بررسی مواضع، رفتار و اقدامات برخی اشخاص و گروه‌های سیاسی در داخل، مخالفان خارج‌نشین و بعضی از قدرت‌های جهانی و ایادی منطقه‌ای آنها به سناریو‌هایی برمی‌خوریم که ماه‌ها و روزهای پیش از 22 خرداد 88 به اجرا گذاشته شدند و نقش اقدامات تأمینی در وقوع فتنه 88 را داشتند. البته در این نوشتار اینکه؛ هر یک از عوامل خارجی و یا داخلی چه نقشی در طراحی و یا پیاده‌سازی آنها داشتند، مورد توجه نیست، بلکه هدف اصلی؛ بیان تدابیر و هشدارهای رهبر معظم انقلاب اسلامی نسبت به موضوع، روند و آثار و پیامدهای هر یک از این سناریوها است.

  • تکرار تجربه کودتاهای مخملی در انتخابات ایران

بر اساس تجربه اجرای انقلاب‌های مخملی در براندازی رژیم‌های سیاسی از بستر انتخابات خصوصا انتخابات ریاست جمهوری، آمریکا و غرب تلاش کردند تا این تجربه را در انتخابات دهم ساماندهی و اجرا کنند. پس از آنکه در سال 84، رایس، وزیر امورخارجه وقت آمریکا موفق شد بودجه 75 میلیون دلاری را از کنگره آمریکا با توجیه اجرای کودتای مخملی در ایران دریافت کند، اقدامات آمریکا علنی و عملیاتی‌تر شد.

دستور رئیس‌جمهور آمریکا به تخصیص بودجه 400 میلیون‌ دلاری برای اجرای عملیات مخفی سیا در ایران، ایجاد پایگاه‌ها و دفاتر ویژه ایران در برخی کشورها و شهرها مانند باکو، دبی، استانبول و حتی فرانکفورت و لندن، جذب عناصری از داخل کشور و آموزش حضوری و غیرحضوری مراحل اجرای کودتا بر اساس آموزه‌های جین شارپ، انتشار توصیه‌های «خانه آزادی» وابسته به سازمان سیا به گروه‌های داخلی با عنوان «انتخابات مهندسی شده و راه‌های مقابله با آن»، برخی اسناد و اقدامات مداخله آمریکا پیش از 22 خرداد 88 است. نظام سلطه هماهنگ با این اقدامات و با بهره‌گیری از ظرفیت رسانه‌ای، برای تشکیک در سلامت انتخابات و دلسرد کردن مردم از حضور در پای صندوق‌های رأی تلاش گسترده‌ای را آغاز کرد.

رهبر معظم انقلاب برای خنثی نمودن توطئه دشمنان و برملا کردن اقدامات و اهداف غرب به روشنگری پرداختند و فرمودند: «من به شما عرض می‌کنم؛ عزیزان من! ملت عزیز ایران! ملت باهوش و بیدار ایران! ملت تجربه شده و آزموده ایران که در طول این سی سال از این همه گردنه‏های سخت عبور کردید! بدانید؛ با مردم‌سالاری شما مخالفند. دشمن با همین حضور شما، با همین انتخاب شما مخالف است. می‌خواهند پشتوانه نظام را که مردم هستند و آرای مردم است، از نظام بگیرند؛ می‌فهمند چه کار دارند می‌کنند. وای به حال آن کسانی که نادانسته، از روی غفلت، همان حرف آن‌ها را تکرار کنند و همان مقصود آن‌ها را در داخل تحقق ببخشند.»[15]

  • القای وضعیت بحرانی و ملتهب در کشور

هنوز بیش از یک‌سال به انتخابات مانده بود که تبلیغات و عملیات روانی گسترده‌ای در موضوعاتی چون تورم، بیکاری و بزرگ‌نمایی تحریم‌ها و تهدیدات بین‌المللی، آغاز شد و برخی افراد و محافل، اوضاع کشور را «خطرناک و حساس» توصیف کردند. برخی نیز ادعا کردند که تمام حس‌گرها از سوی کارشناسان سیاسی و غیرسیاسی، اصولگرا و اصلاح‌طلب و نیز در مجمع تشخیص مصلحت نظام آژیر خطر را به صدا در آورده‌اند که فاجعه‌ای در راه است.[16] برنامه بحرانی نشان دادن وضعیت کشور توسط برخی نامزدهای انتخابات و حامیان آن‌ها تا آستانه برگزاری انتخابات دنبال شد. برخی افراد، شرایط کشور را با دوره حمله مغول مقایسه کردند.[17] بعضی نیز با حمله به عملکرد دولت نهم، بر شکل‌گیری اجماع جهانی علیه ایران و ضرورت اقدام جدی برای تشکیل دولت وحدت ملی تبلیغ می‌کردند.[18] سیدمحمد خاتمی، رئیس‌جمهور اسبق کشور نیز در گفت‌وگویی با روزنامه اعتماد می‌گوید: «مسئله فوری لزوم تغییر وضع کنونی است که اگر تغییر نکند همه زیان می‌کنند.»[19] میرحسین موسوی نیز در جمع دانشجویان دانشگاه آزاد تهران دلیل حضور خود در انتخابات دهم را وضعیت مخاطره‌آمیز کشور عنوان می‌کند و می‌گوید: «به‌خاطر وقایعی که در چهار سال اخیر اتفاق افتاده و هزینه‌های نظام را زیاد کرده است احساس خطر کرده و آمده‌ام به شکلی که تا آخر ایستاده‌ام و دیگر سکوت نخواهم کرد.»[20] از منظر بسیاری از تحلیلگران، انتشار نامه آیت‌الله هاشمی رفسنجانی به رهبر معظم انقلاب دو روز مانده به انتخابات نیز در همین راستا ارزیابی شد و بر نگرانی‌ها و دامنه التهابات افزود.

رهبر معظم انقلاب اسلامی در پندی حکیمانه فرمودند: «بایستی از اسلام برای عمل خودمان، برای رفتارهای خودمان، برای موضع‌گیری‏های خودمان درس بگیریم و بدانیم بقای نظام اسلامی، برکات الهی، تفضلات و رحمت الهی تا وقتی است که ما پایبند و مقید باشیم. خدا که با ما قوم و خویشی ندارد… مواظب و مراقب خودمان باشیم؛ مراقب حرف‏زدن‌مان، مراقب اقدام‏کردن‌مان، مراقب تبلیغات‌مان.»[21] «چیزهایی را که انسان می‌شنود، باور نمی‌کند که از زبان نامزدها و آن کسانی که دنبال این مسئولیت‌ها هستند، از روی صدق و صفا خارج شده باشد.»[22]

  • سناریوی تشکیک در سلامت انتخابات

سناریوسازی برای تشکیک در سلامت انتخابات و وظایف قانونی شورای نگهبان در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری دهم منجر به راه‌اندازی تشکلی با عنوان «کمیته صیانت آراء»[23] شد. اظهاراتی چون «مردم هیچ‌گاه ضدانقلاب نمی‌شوند و اگر احساس کنند، رأی‌شان جور دیگری خوانده می‌شود و تأثیرگذار نیست و نیز احساس کنند نمی‌توانند نقش خود را به خوبی در جامعه ایفا کنند، حضورشان ضعیف می‌شود،»[24] بهانه‌ای شد تا برخی افراد و گروه‌های سیاسی از جمله؛ حزب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در بیانیه حمایت خود از موسوی به موضوع بپردازند و جنجال جدیدی را آغاز کنند. محسن آرمین، سخنگوی سازمان مجاهدین، در گفت‌وگو با خبرگزاری ایلنا می‌گوید: «از مراجع تقلید می‌خواهیم نظر خود درباره حکم شرعی دست بردن در آرای مردم را به‌صراحت اعلام کنند تا با اعلام نظر آن‌ها، جلوی تخلف در انتخابات گرفته شود.»[25]  

رهبر معظم انقلاب اسلامی روز اول فروردین ماه سال 88 طی بیاناتی در اجتماع بزرگ زائران و مجاوران حضرت علی‌بن موسی‌الرضا(ع) خطاب به نامزدهای انتخابات دهم در این باره فرمودند: «مبادا نامزدها در اثنای فعالیت‌های انتخاباتی خودشان جوری رفتار کنند و حرفی بزنند که دشمن را به طمع بیندازند…. انتخابات به فضل الهی و به حول و قوه الهی انتخابات سالمی است. من می‏بینم بعضی‏ها در انتخاباتی که دو سه ماه دیگر انجام خواهد گرفت، از حالا شروع کرده‏اند به خدشه کردن. این چه منطقی است؟ این چه فکری است؟ این چه انصافی است؟ این همه انتخابات در طول این سی سال انجام گرفته است – در حدود سی انتخابات – مسئولان وقت در هر دوره‏ای رسماً متعهد شده‏اند و صحت انتخابات را تضمین کرده‏اند و انتخابات صحیح بوده است؛ چرا بیخود خدشه می‌کنند، مردم را متزلزل می‌کنند، تردید ایجاد می‌کنند؟»[26] «از دشمن انتظاری هم جز دشمنی نیست؛ چه انتظاری هست؟ بی‏توقعی از دوستان است. بی‏توقعی از کسانی است که جزو این ملتند؛ واقعیات را دارند می‏بینند؛ می‏بینند که این انتخابات چگونه سالم و متقن انجام می‌گیرد، در عین حال، همان حرفی را که دشمن می‌زند، این‌ها هم می‌زنند! …چرا دروغ می‌گویند؟ چرا بی‏انصافی می‌کنند؟ چرا خلاف واقع می‌گویند؟ چرا این همه زحماتی را که این ملت و مسئولین در طول این سال‌های متمادی متحمل شدند، ندیده می‌گیرند؟ چرا؟ چرا ناسپاسی می‌کنند؟»[27]

 

مرحله سوم: آغاز اردوکشی‌ها و اغتشاشات و تدابیر رهبری برای مهار و خنثی‌سازی فتنه

 

با بسترسازی انجام شده در مرحله پیش از انتخابات، سناریوی «طرح تقلب» به عنوان «اسم رمز آشوب‌های خیابانی» به اجرا گذاشته شد و فتنه وارد فاز عملیاتی گردید و مدت هشت ماه – از 23 خرداد تا 22 بهمن88- پایتخت ایران و برخی استان‌های کشور صحنه جنگ نرم بود. رویکرد و سیاست کلی امام خامنه‌ای در این مرحله برای رویارویی با فتنه پس از انتخابات بر پایه «سیاست جذب حداکثری و دفع حداقلی»[28] و « قانونگرایی»[29] بود.

 

در نگاه فرآیندی، تدابیر رهبری را می توان از مرحله نصیحت و مدارا تا اخطار و برخورد قاطع مورد مطالعه قرار داد، البته در تبین مراحل این نگاه و مستندات ارائه شده، الزاماً رعایت ترتُب زمانی مورد نظر نخواهد بود.

  • دعوت به هوشیاری و پرهیز ار گفتار و رفتار تحریک‌آمیز

پس از اعلام نتیجه انتخابات، رهبر معظم انقلاب در پیامی خطاب به ملت ایران، حماسه مشارکت 85 درصدی مردم را هنرنمایی ملت ایران برای پدیدآوردن نصاب تازه‌ای در سلسله‌ طولانی انتخاب‌های ملی و یک جشن واقعی توصیف کردند و با تأکید بر لزوم دوری از تشنج و ناکام گذاشتن دشمن فرمودند: «گمان بر این است که دشمنان بخواهند با گونه‌هایی از تحریکات بدخواهانه، شیرینی این رویداد را از کام ملت بزدایند. به همه‌ آحاد مردم و به‌ویژه جوانان عزیز که سرزنده‌ترین نقش‌آفرینان این حادثه شورانگیز بودند، توصیه می‌کنم که کاملاً هوشیار باشند. همواره باید شنبه پس‌از انتخابات، روز مهربانی و بردباری باشد. چه طرفداران نامزد منتخب و چه هواداران دیگر نامزدهای محترم،‌ از هرگونه رفتار و گفتار تحریک‌آمیز و بدگمانانه پرهیز کنند.»[30]

میرحسین موسوی که در ساعات پایانی رأی‌گیری در یک اقدام پیش‌دستانه، رسماً خود را پیروز انتخابات اعلام کرده بود، در اعتراض به نتایج اعلام شده در ظهر روز شنبه 23 خرداد 1388 بیانیه‌ای صادر و مسئولان انتخابات را به «شعبده‌بازانی» که امانتدار نیستند و برای «حاکمیت دروغ و استبداد» تلاش می‌کنند، متهم و تأکید کرد که «تسلیم این صحنه‌آرایی خطرناک نخواهد شد». مجمع روحانیون مبارز نیز در همان روز با صدور بیانیه‌ای، ضمن حمایت از موسوی و برنامه‌ها و اقدامات او، نتیجه انتخابات را مهندسی آرا اعلام کرد و خواستار ابطال انتخابات و برگزاری مجدد آن شد. مهدی کروبی نیز در بیانیه‌ای نتایج اعلام شده را مضحک، مهندسی ناشیانه رأی ملت و فاقد مشروعیت توصیف و اعلام کرد که در مقابل آن سکوت نخواهد کرد. اغتشاشات عملاً از همان شب 23 خرداد در خیابان‌های فاطمی، کارگر شمالی و حوالی کوی دانشگاه تهران، شروع شد. بیانیه‌های بعدی نیز، درخواست ابطال انتخابات و فراخوان برای اردوکشی‌های خیابانی را دنبال کردند.

  • باب گفت‌وگوی مستقیم

امام خامنه‌ای برایپ رویارویی با بحران و مدیریت این پدیده، با تأسی به آموزه‌های دین مبین اسلام و سیره امیرالمؤمنین(ع)، باب گفت‌وگوی مستقیم را باز کردند و عصر روز یک‌شنبه 24 خرداد، میرحسین موسوی را به حضور پذیرفتند. در این دیدار معظم‌له تأکید کردند: «مسائل باید از طریق قانونی دنبال شود.»حوادث روز 25 خرداد نشان داد که توصیه‌ها و تدابیر رهبر فرزانه انقلاب تأثیری در رفتار موسوی و حامیان وی نداشت. امام خامنه‌ای همچنین فرصت دیگری را برای گفت‌وگو با معترضان فراهم آوردند و نمایندگان ستادهای چهار نامزد دهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری، عصر سه‌شنبه 26 خرداد 88 در نشستی دوستانه، به حضور معظم‌له شرفیاب شدند و دیدگاه‌های خود را به‌طور صریح و شفاف بیان کردند. رهبر معظم انقلاب اسلامی، با تأکید بر ضرورت وحدت و عزت ملی، فرمودند: «باید سعی کنیم، دقت کنیم که انتخابات مایه انشقاق نشود؛ این حرف اصلی من است. اینکه ما تصور کنیم که یک گروه مثلاً بیست‌و‌چهار میلیونی یک طرفند، یک گروه چهارده میلیونی یک طرفند، این به نظر من یک خطای بسیار بزرگی است؛ قضیه این‌جور نیست. همه در یک طرف قرار دارند. آن کسانی که به رئیس‌جمهور منتخب این دوره از انتخابات رأی دادند، همانقدر وابسته به انقلاب و کشور و نظامند، که آن کسانی که رأی ندادند. مجموعه‏های مردمی، فرزندان این کشورند؛ فرزندان این ملتند. …همه وظیفه دارند که با ایجاد نقار و دشمنی و کدورت مقابله کنند.» معظم‌له با تأکید بر رسیدگی به اعتراضات نامزدها از راه‏های قانونی، افزودند: «پیداست کسانی در وسط نمی‌خواهند این اتحاد و اتفاق در کشور شکل بگیرد. این حالا آسان‏ترینش است، بدترش هم همین کارهای خرابکاری‏ای است که شما می‏بینید انجام می‌دهند، که البته همه باید در مقابل این خرابکاری‏ها بایستند، اعلام موضع کنند.»[31]

 

  • باب روشنگری و بصیرت‌افزایی

نمازجمعه 29 خرداد ماه 88 در دانشگاه تهران یک روز تاریخی دیگر بود. بخش مهمی از بیانات و تدابیر امام خامنه‌ای در این روز روشنگری و بصیرت‌افزایی بود، البته در بیانات معظم‌له؛ نصیحت و هشدار و اتمام حجت نیز بود. رهبر معظم انقلاب اسلامی ضمن تجلیل از حضور باشکوه مردم ایران، انتخابات 88 را «یک زلزله سیاسی برای دشمنان» و «یک جشن واقعی و تاریخی در سی سالگی انقلاب» برای وفادارن، دانستند و فرمودند: «انسان دست مبارک ولی‌عصر را پشت سر حوادثی با این عظمت می‌بیند. این نشانه توجه خداست…این انتخابات، مردم‌سالاری دینی را به رخ همه مردم عالم کشید. همه کسانی که بدخواه نظام جمهوری اسلامی هستند، دیدند مردم‌سالاری دینی یعنی چه. این یک راه سوم است. در مقابل دیکتاتوری‌ها و نظام‌های مستبد از یک طرف و دموکراسی‌های دور از معنویت و دین

/ 0 نظر / 85 بازدید