با ولایت زنده ایم
ملتی که بصیرت نداشته باشد فریب می خورد. امام خامنه ای (روحی فداه)
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: خلیل رنجبر - پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩٤

1) دعا یعنی امید، که ملازمِ با امید به اجابت است. این امید به اجابت، دلها را مُشعل می‏کند و منوّر نگه می‏دارد. به برکت دعا، جامعه بانشاط و اهل حرکت می‏شود. 10/1/1369

2) دعا، وسیله‏ی مؤمن و ملجأ مضطر و رابطه‏ی انسان ضعیف و جاهل با منبع فیاض علم و قدرت است، و بشر بی‏رابطه‏ی روحی با خدا و بدون عرض نیاز به غنی بالذات، در عرصه‏ی زندگی سرگشته و درمانده و هدر رفته است. 1/10/1369

3) دعا کنید، نافله بخوانید، توجه پیدا کنید، متذکر باشید؛ در شبانه‏روز، یک ساعت را برای خودتان و خدای خودتان قرار بدهید؛ از کارها و اشتغالات گوناگون، خودتان را بیرون بکشید؛ با خدا و با اولیای خدا و با ولی‏عصر(عجلّ‏الله‏تعالی‏فرجه و ارواحنافداه) مأنوس بشوید؛ با قرآن مأنوس باشید و در آن تدبر بکنید. 23/5/1370

4) پیش خدا تضرّع کنید و همه چیز را با تضرّع، از خدا بخواهید. این بازوی قوی، این اراده نیرومند و پولادین، با دعاست که کارایی پیدا خواهد کرد. 27/8/1371

5) یکی از سلاحهای ما، دعاست؛ «لایملک الّا الدّعاء.» ما دعا را داریم؛ سلاح دعا را داریم؛ سلاح تضرّع را داریم و سلاح بکاء را داریم. ما از ترس، هیچ وقت گریه نمی‏کنیم. از هیچ‏کس و هیچ قدرتی در دنیا نمی‏ترسیم. اما بزرگترین افتخار برای یک انسان مؤمن این است که در مقابل عظمت خدای خود، اشک بریزد؛ به حال خود گریه کند؛ بر گناهان خود و بر عمری که در گناه گذشته است، تأسّف بخورد. 27/8/1371

6) دعا موجب نشود کسی تنبلی کند. دعا موجب نشود که کسی از دانش و علم و ابزار مادّی و علّت و معلولِ طبیعی، دست بشوید؛ نه. دعا رقیب آنها نیست، بلکه در طول آنهاست. دعا، جور آورنده آنهاست. 28/11/1373

7) دعا در عین این‏که دلِ انسان را با خدا متّصل و جان آدمی را سرشار از صفا و معنویت می‏کند، فکر و ذهن او را هم هدایت می‏نماید. 29/7/1377

8) هرچه رابطه با خدا را مستحکم‏تر کنیم، توفیقات و هدایت الهی بیشتر و دلهای ما روشنتر خواهد شد. 29/7/1377

9) آن وقتی که دعا استمرار پیدا کند، حتماً اقبال استجابت در این دعا بیشتر است. 4/10/1377

10) دعا انسان را به خدا نزدیک می‏کند؛ معارف را در دل انسان ماندگار و مؤثّر می‏کند؛ ایمان را قوی می‏کند. 4/10/1377

11) در دعا، طلب کردن و خواستن از خدای متعال و حقیقتاً مطالبه کردن لازم است. این دعا مستجاب می‏شود. اگر عمل و تلاش در راه اهداف بزرگ، همراه این دعا باشد، اقبال استجابت این دعا واقعاً بیشتر است. آن وقتی که دعا استمرار پیدا کند، حتماً اقبال استجابت در این دعا بیشتر است. اگر دیده شد که یک دعا چند بار تکرار گردید و مستجاب نشد، نباید مأیوس شد؛ بخصوص در مسائل بزرگ، بخصوص در مسائل مربوط به سرنوشت انسان و سرنوشت کشور و سرنوشت ملتها؛ چون گاهی طبیعت کارهای بزرگ چنین است که تحقّقش زمان می‏طلبد. 4/10/1377

12) در دعا، طلب کردن و خواستن از خدای متعال و حقیقتاً مطالبه کردن لازم است. 4/10/1377

13) نقش هدایت و کمک الهی را حتماً باید در نظر داشت. گاهی شما برای انجام کاری خسته می‏شوید، از خدای متعال نیرو می‏خواهید، خدا هم به شما نیرو می‏دهد و راه می‏افتید. گاهی در یک انتخاب دچار مشکل می‏شوید، از خدای متعال هدایت و دستگیری می‏خواهید، خدا هم شما را هدایت می‏کند. یکی هم هست که در آن شرایط از خدا نیرو نمی‏خواهد، نیرو هم گیرش نمی‏آید؛ از خدا هدایت نمی‏خواهد، هدایت هم گیرش نمی‏آید. پروردگار عالم به ما فرموده است از من بخواهید؛ هدایت بخواهید، کمک بخواهید، توفیق بخواهید. این است که من بخصوص به جوانها می‏گویم رابطه‏ی خود را با خدا مستحکم کنید و نقش دعا و تضرع را بشناسید. معنای دعا این نیست که شما از خدا بخواهید و بنشینید و فکر نکنید؛ نه، از خدا بخواهید، تا وقتی حرکت می‏کنید، در حرکت، شما را کمک کند. از خدا بخواهید، تا وقتی انتخاب می‏کنید، در انتخابِ درست، شما را کمک کند. از خدا بخواهید، تا اگر صحنه، صحنه‏ی دشواری است و قابل تشخیص نیست، در تشخیص به شما کمک کند. 17/4/1383

14) همه‏ی عبادات، فرصت بازیابی خویشتنِ انسان هستند. انسانها بر اثر غفلت از خدای متعال - که روح هستی و حقیقت هستی است - از خودشان، از دلشان و از حقیقتشان غافل می‏شوند؛ «نسواالله فانساهم انفسهم». امروز درد بزرگ بشریت این است. انسانها با غفلت از خدای متعال، از خودشان هم غافل شده‏اند. نیازهای انسان، حقیقت انسان و اهداف خلقت انسان در میان چرخ و پر دستگاه‏های مادی بکلی از یاد رفته است. آنچه انسان را به خدا، و در سایه‏ی توجه به خدا، به خود و حقیقت خود و نیاز خود و دل خود متوجه می‏کند، دعا و عبادت و تضرع است. 30/9/1383

15) روح دعا و نماز عبارت است از ارتباط با خدا، آشنا شدن با خدا، بهره بردن از معنویت، پاکیزه کردن و پیراستن روح، و پالایش کردن ذهن از وسوسه‏ها. 19/2/1384

16) انسان با توجه به خدا و با حرف زدن با خداى متعال، فضایل اخلاقى را در خود تقویت مى‏کند؛ این خاصیت قهرى و طبیعى انس با پروردگار است؛ بنابراین دعا مى‏شود پلکان عروج انسان به سمت کمالات. 29/7/1384

17) بزرگترین خسارتى که افراد محروم از دعا مبتلاى به آن مى‏شوند، این است که یاد خدا از دل آنها مى‏رود. نسیان و غفلت از خداى متعال براى بشر بسیار خسارتبار است. 29/7/1384

18) بزرگترین فایده‏ى دعا، فایده‏ى نقد دعاست که به خود شما دعاکننده مى‏رسد؛ یعنى ایجاد رابطه با خداى متعال و احساس محبت و شوق به تقرب به پروردگار عالم. این، نقدترین دستاورد دعاست که متعلق به خود شما دعاکننده است؛ بحث استجابت، بحث دیگرى است. 29/7/1384

19) حالت دعا و انابه چیزى نیست که انسان هر وقت اراده کرد، براى او پیش بیاید. گاهى مى‏خواهیم، نمى‏شود؛ دنبال حال و توجه هستیم، دست نمى‏دهد؛ «ذلک بما قدّمت یداک». انسانى که زمینه‏ى توجه به خدا و رجوع الى‏اللَّه را در خودش به‏وجود نیاورده باشد، این‏طور نیست که هر وقت اراده کرد، بتواند درِ خانه‏ى خدا برود. شما مى‏بینید بعضى دلهاى پاک - غالباً جوانها - خیلى راحت مى‏توانند ارتباط برقرار کنند؛ اما بعضى هرچه تلاش مى‏کنند، این ارتباط برقرار نمى‏شود. کسانى‏که فرصتى دارند و مى‏توانند دل خودشان را نرم نگه دارند، قدر بدانند و رابطه‏ى خود را با خدا حفظ کنند؛ تا هر وقت خواستند درِ خانه‏ى خدا بروند، بتوانند. 29/7/1384

20) خصوصیت دعا این است که ایمان را در دل انسان مستقر و ثابت مى‏کند و خطر زوال ایمان با دعا و استمرار توجه به خداى متعال از بین مى‏رود. 29/7/1384

21) دستاورد دوم دعا، تقویت و استقرار ایمان در دل است. خصوصیت دعا این است که ایمان را در دل پایدار و مستقر مى‏کند. ایمانِ قابل زوال در مواجهه‏ى با حوادث عالم و سختى‏ها، خوشى‏ها، تنعم‏ها و حالات گوناگون انسان، در خطر از بین رفتن است. 29/7/1384

22) دعا رذایل اخلاقى را از انسان مى‏زداید؛ حرص و کبر و خودپرستى و دشمنى با بندگان خدا و ضعف نفس و جبن و بى‏صبرى را از انسان دور مى‏کند. 29/7/1384

23) دستاوردهاى دعا چیست؟ وقتى ما با خدا سخن مى‏گوییم، او را نزدیک خود احساس مى‏کنیم، مخاطب خود مى‏دانیم و با او حرف مى‏زنیم، این دستاوردها از جمله‏ى فواید و عواید دعاست. زنده نگهداشتن یاد خدا در دل، غفلت را - که مادر همه‏ى انحراف‏ها و کجى‏ها و فسادهاى انسان، غفلت از خداست - مى‏زداید. دعا غفلت را از دل انسان مى‏زداید؛ انسان را به یاد خدا مى‏اندازد و یاد خدا را در دل زنده نگه مى‏دارد. 29/7/1384

24) دعا روح اخلاص را در انسان مى‏دمد. 29/7/1384

25) دعا عشق به خداى متعال را در دل زنده مى‏کند. مظهر همه‏ى زیبایى‏ها و خوبى‏ها ذات اقدس پروردگار است. دعا و انس و تکلم با خداى متعال، این محبت را در دل به‏وجود مى‏آورد. 29/7/1384

26) دعا همیشه لازم است. حاجت‏هاى خودتان، حاجت‏هاى برادران مؤمن، حاجت‏هاى همه‏ى مسلمین سطح جهان، مسائل عمومى کشور، رفع گرفتارى‏ها، تسهیل پیشرفت‏هاى درخشان کشور و نظام جمهورى اسلامى را از خدا بخواهید. 29/7/1384

27) دعا یعنى چه؟ یعنى با خداى متعال سخن گفتن؛ در واقع خدا را نزدیک خود احساس کردن و حرف دل را با او در میان گذاشتن. دعا یا درخواست است، یا تمجید و تحمید است، یا اظهار محبت و ارادت است؛ همه‏ى اینها دعاست. دعا یکى از مهمترین کارهاى یک بنده‏ى مؤمن و یک انسان طالب صَلاح و نجات و نجاح است. دعا در تطهیر روح چنین نقشى دارد. 29/7/1384

28) دعا، دمیدن روح امید در انسان است. دعا به انسان قدرت مقاومت در مقابل چالشهاى زندگى را مى‏دهد. هر کس در دوران زندگى خود با حوادثى مواجه مى‏شود و چالش‏هایى پیدا مى‏کند. دعا به انسان توانایى و قدرت مى‏دهد و انسان را در مقابل حوادث مستحکم مى‏کند؛ لذا در روایت از "دعا" تعبیر شده است به سلاح. از نبى مکرم نقل شده است که فرمود: «الا ادلّکم على سلاح ینجیکم من اعدائکم»؛ اسلحه‏یى را به شما معرفى کنم که مایه‏ى نجات شماست؛ تدعون ربّکم باللّیل و النّهار فانّ سلاح المؤمن الدعاء». در مواجهه‏ى با حوادث، توجه به خداى متعال، مثل سلاح برّنده‏یى در دست انسان مؤمن است. لذا در میدان جنگ، پیغمبر مکرم اسلام همه‏ى کارهاى لازم را انجام مى‏داد؛ سپاه را مى‏آراست، سربازان را به صف مى‏کرد، امکانات لازم را به آنها مى‏داد، توصیه‏هاى لازم را به آنها مى‏کرد، اشراف فرماندهىِ خودش را اعمال مى‏کرد؛ اما در همان وقت هم وسط میدان زانو مى‏زد، دست به دعا بلند مى‏کرد، تضرع مى‏کرد، با خداى متعال حرف مى‏زد و از او مى‏خواست. این ارتباط با خدا، دل انسان را مستحکم مى‏کند. 29/7/1384

29) شرط مهم اجابت دعا این است که دعا به معناى حقیقى کلمه و با شرایط خود انجام بگیرد. اولین شرط دعا این است که با دلِ باطراوت و بى‏آلایش درخواست شود؛ مثل دل جوانها ...یکى دیگر از شرایط دعاى مستجاب این است که انسان دعا را با معرفت انجام دهد؛ یعنى بداند که این دعا و این درخواست از کسى است که قدرت دارد همه‏ى آنچه را که انسان مى‏خواهد، براى او انجام دهد؛ یعنى به اثر دعا باور داشته باشد. به امام صادق (علیه‏الصّلاةوالسّلام) عرض شد که: «ندعوا فلا یستجاب لنا»؛ دعا مى‏کنیم، اما اثر اجابت را نمى‏بینیم؛ فرمود: «لأنّکم تدعون من لا تعرفونه»؛ بى‏معرفت دعا مى‏کنید. در روایتى درباره‏ى معرفت در دعا نقل شده است که: «یعلمون أنّى اقدر على ان اعطیهم ما یسألونى»؛ به قدرت اجابت پروردگار باور داشته باشند. در دعا همت بلند داشته باشید؛ درخواست‏هاى بزرگ بکنید؛ سعادت دنیا و آخرت را بخواهید و نگویید اینها بزرگ است، اینها زیاد است؛ نه، براى خداى متعال اینها چیزى نیست. عمده این است که شما به معناى حقیقى کلمه و با همین شرایط، طلب کنید؛ خداى متعال این طلب را اجابت خواهد کرد. گاهى هم انسان نمى‏داند کارى که انجام گرفت، اجابت دعاى او بوده؛ خود انسان غافل است . یکى دیگر از شرایط دعا، اجتناب از گناه و توبه است... از خداى متعال باید عذرخواهى و استغفار و طلب بخشش و توبه کنیم و به سوى خدا برگردیم. عزم ما باید این باشد که از ما گناه سر نزند. گاهى انسان عزم مى‏کند و تصمیم مى‏گیرد که گناه نکند؛ بعد دچار غفلت و اشتباه مى‏شود و لغزش پیدا مى‏کند؛ باز همین گناه سراغ انسان مى‏آید؛ بار دیگر باید توبه و استغفار کند؛ منتها استغفار باید جدى و حقیقى باشد. گناه نکردن باید یک قصد واقعى و جدى باشد. درباره‏ى دعا و استجابت دعا در روایت دارد که: «ولیخرج من مظالم الناس»؛ انسان باید از مظلمه‏ى مردم خارج شود تا دعایش قبول شود. در روایت دیگر دارد که خداى متعال به حضرت موسى خطاب فرمود: «یا موسى ادعنى بالقلب النقى واللسان الصادق». با دل پاک و زبان راستگو با خداى متعال حرف بزنید و دعا کنید؛ دعا قطعاً مستجاب خواهد شد. یکى دیگر از شرایط استجابت دعا، حضور قلب و خشوع است. همان‏طور که عرض کردیم، معناى دعا این است که شما با خدا حرف بزنید؛ خدا را در مقابل خود احساس کنید و حاضر و ناظر بدانید. 29/7/1384

30) عزیزان من! دعا کنید. دعا مخصوص وقت گرفتارى نیست؛ همیشه باید دعا کرد. بعضى خیال مى‏کنند وقتى گرفتارى و مصیبت و بلایى بود، باید دعا کرد؛ نه، آن وقتى هم که انسان در حال عادى زندگى مى‏کند، باید دعا کند و رابطه را با خدا محفوظ نگه دارد. 29/7/1384

31) نکته‏ى آخر در باب دعا، دعاهاى مأثور است. دعاهایى که از ائمه رسیده است، بهترین دعاهاست. اولاً خواسته‏هایى در این دعاها گنجانده شده است که به ذهن امثال ماها اصلاً خطور نمى‏کند و انسان از زبان ائمه (علیهم‏السّلام) آنها را از خدا طلب مى‏کند. در دعاى ابوحمزه و دعاى افتتاح و دعاى عرفه بهترین مطالبات و خواسته‏ها براى انسان مطرح مى‏شود؛ که اگر انسان اینها را از خدا بخواهد و بگیرد، مى‏تواند براى او سرمایه باشد. ثانیاً در این دعاها مایه‏هاى خشوع و تضرع وجود دارد. مطلب، با زبان و لحن و بیانى ادا شده است که دل را خاشع و نرم مى‏کند. با عبارات فصیح و بلیغ، عشق و شیفتگى و شوق در این دعاها موج مى‏زند. انسان باید این دعاها را قدر بداند و از آنها استفاده کند. 29/7/1384

32) یکى از دستاوردهاى دعا این است که حاجاتى که انسان دارد، از خداى متعال مى‏خواهد و خدا آن حاجات را برآورده مى‏کند. البته همه‏ى خواص دعا این نیست؛ این هم یکى در کنار بقیه‏ى دستاوردهاى دعاست. فرمود: «اسألوا اللَّه من فضله»؛ از خداى متعال بخواهید و نیازهاى خودتان را از او بطلبید. در دعاى ابوحمزه‏ى ثمالى از قول امام سجاد (علیه‏السّلام) این‏طور عرض مى‏شود: «و لیس من صفاتک یا سیّدى أن تأمر بالسّؤال و تمنع العطیّة و انت المنّان بالعطیّات على اهل مملکتک»؛ تو به بندگانِ خودت دستور بدهى که از تو بخواهند، اما بنا داشته باشى که خواسته‏ى آنها را عملى نکنى؛ این امکان ندارد. وقتى خداى متعال به من و شما امر مى‏کند که از او بخواهیم و طلب کنیم، معنایش این است که خداى متعال تصمیم دارد که آنچه را مى‏خواهیم، به ما بدهد. لذا در روایت است که: «ما کان اللَّه لیفتح لعبد الدّعاء فیغلق عنه باب الاجابة واللَّه اکرم من ذلک»؛ خداى متعال کریم‏تر از آن است که باب دعا را باز کند، اما باب اجابت را ببندد. 29/7/1384

33) انس با خداى متعال و ذکر خداى متعال و استغفار و دعا خیلى تأثیرات معجزآسائى بر روى دل انسان دارد؛ دلهاى مرده را زنده میکند. ۱۳۸۷/۰۶/۲۹

34) بهترین کلمات و بهترین خواسته‏ها در همین دعاها و شبهاى ماه رمضان و شبهاى احیاء و دعاى ابى‏حمزه و دعاهاى شبهاى قدر است. اگر کسى معانى این دعاها را نمیداند، با زبان خودتان دعا کنید؛ خودتان با خدا حرف بزنید. بین ما و خدا حجابى وجود ندارد؛ خداى متعال به ما نزدیک است؛ حرف ما را میشنود. ۱۳۸۷/۰۶/۲۹

35) پرشورترین دعاها همین دعاهاى امیرالمؤمنین است. البته ادعیه‏ى رسیده‏ى از معصومین (علیهم‏السّلام) همه پرمغز، پرمضمون از لحاظ سوز و گداز عاشقانه و عارفانه است و غالباً در حد عالى، منتها جزو بهترینها یا شاید بهترینها، این دعاهائى است که از امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) رسیده است. همین دعاى کمیل یا دعاى صباح یا دعاى مناجات شعبانیه، که من از امام (رضوان اللَّه علیه) یک وقتى پرسیدم که در بین این دعاها شما بیشتر به کدام علاقه دارید، ایشان گفتند دعاى کمیل و مناجات شعبانیه. ۱۳۸۷/۰۶/۲۹

36) دعا، خواندنِ خداست.

21/7/1385

37) دعا، مظهر بندگىِ در مقابل خداوند و براى تقویت روح عبودیت در انسان است، و این روح عبودیت و احساس بندگى در مقابل خداوند، همان چیزى است که انبیاى الهى از اول تا آخر، تربیت و تلاششان متوجهِ این نقطه بوده است که روح عبودیت را در انسان زنده کنند. سرچشمه‏ى همه‏ى فضائل انسانى و کارهاى خیرى که انسان ممکن است انجام بدهد - چه در حوزه‏ى شخصى، چه در حوزه‏ى اجتماعى و عمومى - همین احساس عبودیت در مقابل خداست. نقطه‏ى مقابل این احساس عبودیت، خودبینى و خودخواهى و خودپرستى است؛ منیّت است. این منیّت است که در انسان، منشأ همه‏ى آفات اخلاقى و عوارض و نتایج عملى آنهاست. 21/7/1385

38) قدر دعا را بدانید 21/7/1385

39) لذا دعا، یک نعمت است و فرصت دعا کردن، یک نعمت است. 21/7/1385

40) مغز هر عبادتى، دعاست. عبادات براى همین است که بتواند انسان را در مقابل خداى متعال خاشع و دلش را نیز مطیع و تسلیم کند. این اطاعت و خشوع در مقابل خداوند هم از نوع تواضع و خشوع و خضوع انسانها در مقابل یکدیگر نیست؛ بلکه به معناى خشوع و خضوع در مقابل خیر مطلق، جمال مطلق، حُسن مطلق و فضل مطلق اوست 21/7/1385

مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :


دعاي فرج

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

Google


در كل اينترنت
در اين سايت